Νοσηρό Διαβατήριο

Το σώμα μας είναι ένα γενετικό αποτύπωμα το οποίο προέρχεται από το οικογενειακό μας δένδρο. Το αν τα κύτταρα μας είναι δυνατά ή αδύναμα καθορίζεται από το γενετικό υπόβαθρο μας. Και βέβαια όταν ενώνεται το γενετικό υλικό του πατέρα μας μαζί με αυτό της μητέρας μας, είναι σαν να ρίχνουν ζάρια και κανείς δεν μπορεί να ξέρει και ούτε και μπορεί να καθορίσει ποιος τελικά θα είναι ο συνδυασμός που θα γεννήσουν.

Έτσι γεννιόμαστε εμείς στη ζωή, έχοντας μαζί μας ένα «νοσηρό διαβατήριο». Κάποια όργανα μας έχουν έντονη «σφραγίδα νοσηρότητας» και άλλα καθόλου. Αυτό είναι ένα γεγονός αναμφισβήτητο το οποίο μπορούμε να διαπιστώσουμε κι εμείς οι ίδιοι απλά κοιτάζοντας γύρω μας. Υπάρχουν άτομα τα οποία μπορεί να καπνίζουν αρειμανίως από 10 χρονών και όταν κάποια στιγμή κάνουν εξετάσεις στα 90 τους δεν έχουν κανένα ίχνος φθοράς των πνευμόνων ή άλλων οργάνων γενικότερα. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μηδενική ή σχεδόν μηδενική προδιάθεση όχι μόνο στους πνεύμονες, αλλά ίσως και γενικότερα. Έχουν τέλεια κύτταρα τα οποία λειτουργούν τέλεια, παρόλο που οι ίδιοι μπορεί να τα επιβαρύνουν ακόμα και με δυνατές τοξίνες.

Όμως οι άνθρωποι οι οποίοι διαθέτουν τέλεια κύτταρα, δεν είναι ο κανόνας στην σημερινή εποχή. Στην εποχή μας, είναι πιο συνηθισμένο να συναντάς ανθρώπους οι οποίοι έχουν αρκετές προδιαθέσεις, οι οποίες αργά ή γρήγορα θα εκδηλωθούν ως ασθένειες.

Βελτίωση

Μπορούν να τροποποιηθούν οι γενετικές αυτές προδιαθέσεις;

Ναι μπορούν!!!

Η μοντέρνα βιολογία μας έχει αποδείξει ότι στο γενετικό μας υλικό είναι καταγραμμένο ένα μεγάλο φάσμα εκδηλώσεων, από ένα επίπεδο καλής κατάστασης υγείας μέχρι και ένα επίπεδο μιας βαριάς κατάστασης ασθενείας. Το τι τελικά θα εκδηλωθεί, εξαρτάται κατά κύριο λόγο από δικές μας αποφάσεις και δράσεις (ο βιολόγος Bruce Lipton έχει κάνει εκτεταμένες έρευνες οι οποίες έχουν αποδείξει τον ισχυρισμό αυτό).

Μπορούμε με δικές μας δράσεις να κάνουμε τα αδύναμα κύτταρα μας ακόμα πιο αδύναμα (σε γενετικό επίπεδο), ή μπορούμε πάλι με δικές μας δράσεις να τα δυναμώσουμε (και πάλιν σε γενετικό επίπεδο), μειώνοντας τις πιθανότητες εμφάνισης μιας έντονης προδιάθεσης στο ελάχιστο.

Α-σθένεια

Προς το παρόν η κάθε νέα γενιά έχει κύτταρα πολύ πιο αδύναμα από τα κύτταρα της προηγούμενης γενιάς. Όμως σαν κοινωνία θα πρέπει να αρχίσουμε να διορθώνουμε τις αδυναμίες μας και θα πρέπει να βάλουμε μπρος το κτίσιμο κυττάρων τα οποία να γίνονται συνεχώς και καλύτερα, αν πραγματικά θέλουμε οι μελλοντικές γενιές να ζήσουν. Στις μέρες μας αντιμετωπίζουμε θέμα επιβίωσης το οποίο αργά ή γρήγορα πρέπει να αρχίσει να αναστρέφεται.

Η Φύση δεν αναπαράγει και δεν πολλαπλασιάζει το αδύναμο. Στην Φύση οι αδύναμοι εξαφανίζονται. Στην Φύση επιβιώνουν και ευημερούν οι δυνατοί είναι που επιβιώνουν και ευημερούν. Και δεν φτιάξαμε εμείς τους Κανόνες σύμφωνα με τους οποίους λειτουργεί η φύση. Η ίδια η Φύση φαίνεται να τους έχει ενσωματωμένους στην Ύπαρξη της. Η Φύση, σαν ένας αυτόνομος οργανισμός, ζει κι αυτή συνεχώς εξελισσόμενη - όπως κι εμείς που είμαστε μέρος της Φύσης. Και ο τρόπος να το κάνει για να γίνεται πιο δυνατή, είναι να παραμερίζει τα αδύναμα όντα για να αφήνει χώρο στα δυνατά.

Α-σθένεια σημαίνει έλλειψη σθένους, δηλαδή έλλειψη δύναμης. Είναι η κατάσταση στην οποία υπάρχει αδυναμία επίλυσης των βλαβών που προκαλούμε στον οργανισμό μας κι έτσι αυτός δεν μπορεί να επανέλθει στην κατάσταση ομοιοστασίας του. Η ασθένεια η οποία είναι συχνά μια χρόνια κατάσταση, είναι μια κατάσταση αδυναμίας.

Εξαφάνιση Αδυνάμων

Σ’ αυτή λοιπόν την κατάσταση αναλαμβάνει πλέον η ενδογενής ιδιότητα της Φύσης να εξαλείφει και να εξαφανίζει οτιδήποτε αδύναμο για να συνεχίσει η ίδια την πορεία της ακάθεκτη και πιο δυνατή. 

Με ποιον τρόπο το κάνει μέσα στο ανθρώπινο σώμα; Με δύο τρόπους:

1. Με κάθε λογής μικροοργανισμούς οι οποίοι ευημερούν στο τοξικό περιβάλλον που έχουμε δημιουργήσει και επιτίθενται σε μας τους αδύναμους. Οι μικροοργανισμοί (παράσιτα, μύκητες, ιοί, πρωτόζωα, βακτήρια) όχι μόνο επιβιώνουν αλλά και ευημερούν στο τοξικό περιβάλλον το οποίο έχουμε δημιουργήσει. Οι τοξίνες με τις οποίες γεμίζουμε το σώμα μας τρέφουν τα εχθρικά βακτήρια, όχι εμάς. Και βέβαια όσο τα βακτήρια τρέφονται και ευημερούν, δημιουργούν ταυτόχρονα και προβλήματα στα κύτταρα μας, μέχρι που τελικά να τα σκοτώσουν.
2. Με ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον του σώματος μας (αυτοάνοσα). Η ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος συχνά και λανθασμένα ονομάζεται «αυτό-άνοση διαταραχή». Είναι όμως στην ουσία μια επίθεση του ίδιου του σώματος μας στον εαυτό του «επειδή τον αναγνωρίζει σαν εχθρό».

Και οι δύο τρόποι είναι ο τρόπος της Φύσης να εξαφανίσει τα αδύναμα κύτταρα για να επιτρέψει στα δυνατά να ζήσουν και να ευημερήσουν. Ο εχθρός είναι τα αδύναμα κύτταρα τα οποία αργοπεθαίνουν. Η αληθινή φύση της Φύσης είναι η δύναμη. Και η αληθινή φύση του ανθρωπίνου σώματος είναι η δύναμη. Αντίθετα η α-σθένεια, όπως είπαμε, είναι η έλλειψη σθένους, δηλαδή δύναμης. Αν μέσα στο σώμα υπάρχει αδυναμία (α-σθένεια), ναι αυτό είναι εχθρός, γιατί είναι κάτι διαφορετικό από την αληθινή φύση της Φύσης. Τα αδύναμα κύτταρα είναι κάτι ξένο και εχθρικό από την ενδογενή ποιότητα της Φύσης. 

Δες άρθρο περί αυτοφαγίας και γιατί ο δρ Οσούμι πήρε Νόμπελ Ιατρικής το 2016.

Αρχική Αιτία

Άρα λοιπόν η εμφάνιση, επιβίωση και ευημερία μικροοργανισμών μέσα στο σώμα μας και η ούτω καλούμενη «αυτό-άνοση διαταραχή» δεν είναι η αρχική αιτία της ασθένειας. 

Η αρχική αιτία είναι η αδυναμία των κυττάρων του σώματος μας να επιλύσουν βλάβες. 

Ποτέ και σε καμία περίπτωση δεν θα βρούμε στην φύση μικροοργανισμούς και «αυτό-άνοσες διαταραχές» σε υγιή κύτταρα μας. Σε απολύτως καμία περίπτωση. Ας θυμόμαστε ότι τα σκουλήκια αναλαμβάνουν να αποσυνθέσουν ένα ανθρώπινο σώμα, μόνο όταν αυτό είναι τελικά νεκρό - πιο πριν και όσο τα κύτταρα μας είναι υγιή, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα απολύτως. Ένα ανθρώπινο σώμα το οποίο αποτελείται από κύτταρα υγιή και ακμάζοντα, δεν μπορεί να το πειράξει κανένας μικροοργανισμός και σ’ αυτό το σώμα καμία «αυτό-άνοση» διαταραχή δεν μπορεί να συμβεί.